• HAKKINDA
  • YAZARLAR
  • YAZILAR
  • İLETİŞİM
  • DENEME
  • DOSYALAR
  • EDİTÖRDEN
  • ELEŞTİRİ
  • ENGLISH
  • HABERLER
  • HER ŞEY
  • İNCELEME
  • KİTAPLAR
  • PORTRE
  • SANAT
  • SİNEMA-TİYATRO-TV
  • SÖYLEŞİ
  • SORUŞTURMA
  • SPOR
  • TADIMLIK
  • TARTIŞMA
  • VİDEOLAR
  • EVVEL ZAMAN
  • VİTRİNDEKİLER

Haftanın vitrini – 47

Yeni çıkan, yeni baskısı yapılan, yayınevlerince bize gönderilen, okumak ve üzerine yazmak için ayırdığımız bazı kitaplar: Ayaklanma / Birimiz Hatırlasa Yeter / Bize Yalan Söylediler / Duhuldeki Deney / Edebiyatı Pişirmek / Hacim Hesabı Üzerine / Işığında Yaşamak / Kervankıran / Taipei Hikâyesi / Tarihçilerden Başka Bir Hikâye

K24

@e-posta

VİTRİNDEKİLER

18 Kasım 2026

PAYLAŞ

Mariano Azuela
Ayaklanma
çev. Gülen Aktaş
Ayrıntı Yayınları
Ekim 2026
128 s.

Meksika Devrimi sırasında Francisco Villa’nın komutasındaki birliklerde doktor olarak görev yapan Mariano Azuela, en önemli edebi eserlerinden bazılarını bu deneyimlerinden yola çıkarak kaleme almıştır. 1915’te Teksas’ın El Paso kentinde yazdığı Ayaklanma, yazarın devrime bakışını ve onun yıkıcı gücüne ilişkin düşüncelerini çarpıcı bir biçimde ortaya koyar. Olayları süslemeye ya da çarpıtmaya hiçbir zaman başvurmayan Azuela, bu acımasız hikâyeyi büyük bir samimiyet ve cesaretle anlatır. Yalın diliyle güzelliği ve sadeliği buluşturan eser, devrimin yıkıcı öfkesini bütün çıplaklığıyla gözler önüne serer.

Burçin Tetik
Birimiz Hatırlasa Yeter
İletişim Yayınları
Ekim 2026
119 s.

Bir mutfak dolusu kadın sessizce beni izliyor. Metal kazanın içindeki irmiği yanmasın diye hızla karıştırıyorum. Çam fıstıklarının kavruk kokusu şekerle karışıp burnuma doluyor. O an odadaki tüm kadınlarla birim sanki, beni izleyenlerin hepsi ellerimden, kollarımdan tutmuş gibi, birlikte karıyoruz cenaze helvasını. Kimini iyi tanıyorum, kimini ömrümde ilk kez görüyorum. Gözlerim yanmaya başlıyor, tutmaya çalışsam da gözyaşlarım dinlemiyor beni. Sırtımda bir el duyuyorum yine.

Hiç konuşmadan bile aralarında kurdukları gizli dil ile anlaşan kadınlar; aile ve toplum baskısından sıyrılıp kendini arayan, kimliğinden onur duyan cesur gençler; eşyalarla örülü güvenli sığınaklarından çıkıp hayata karışmaya çalışan yaşlılar; yabancı bir ülkede var olma mücadelesi verirken birbirine kol kanat geren göçmenler...

Burçin Tetik, Birimiz Hatırlasa Yeter’de yaşamın farklı evrelerinde farklı sınavlardan geçen insanların ilham verici hikâyelerini anlatıyor... En derin acıları, en yıkıcı duyguları bile sakinlikle, sevgi diliyle aktarıyor.

Bize Yalan Söylediler:
Mimarlıkta Emek Üzerine
Hazırlayanlar: Esra Sert, Gülşah Aykaç
Katkılar: Arda İnceoğlu, Aslı Odman, Bahar Bayhan, Besim Can Zırh, Erdem Üngür, Esra Sert, Gülşah Aykaç, Güven Arif Sargın, İpek Kay, Öncül Kırlangıç Işıl, Peggy Deamer, Persefoni Myrtsou, İşsiz Mimarlar Forumu
Metis Yayınları
Kasım 2026
264 s.

Neoliberal kent politikaları, mega projeler ve kriz ortamları çağında doğa ve toplum yararına başka türlü mimarlıklar üretmek mümkün mü?

Günümüzde mimarlığın iş değil de ilham ve deha ürünü addedilerek sanat halesiyle bezenmesi mimar-işçilerin manevi tatminle, deneyim edinmekle yetinmesi gerektiği efsanesini körüklüyor, sömürü koşullarının kolaylıkla gizlenmesine yol açıyor. Suya sabuna dokunmayan öğrenme süreçleri ise genç mimarları kapitalist üretim biçimleri ve etik-dışı projeler karşısında hazırlıksız bırakıyor; okulda ve onu besleyen çevrede vaat edilen mimarlık ile orada hiç konuşulmayan ama meslekte karşılaşılan gerçeklik arasındaki uçurum, hem mimarlığın toplum ve yeryüzü üzerindeki etkilerini sorgulamanın zeminini daraltıyor hem de kitaba adını veren “bize yalan söylediler” halet-i ruhiyesini doğuruyor.

Zihin emeği ile kol emeği, tasarım ile inşaat arasında bölünmüş mimarlık pratiği ve eğitimini, mimarların sosyo-ekolojik krizlerdeki payını göz ardı etmeden ve yaratıcı emeğin büyüsüne de kapılmadan irdeleyen Bize Yalan Söylediler  yazarları, mimarlığa emek merceğinden bakmaya davet ediyor bizi.

Mustafa Irgat
Duhuldeki Deney:
Sinema Yazıları
160. Kilometre
Kasım 2026
80 s.

Kimi sinemacılara göre, bir kilit deliğinin arkasına gizlenmiş olan kamera (alıcı), kaydedebildiği kadarını kaydeden geveze bir gözdür. Bize göreyse (buradaki ‘biz’ giderek ‘ben’ kılınacaktır), kamera bir bakıştır ya da bir bakış olmalıdır, olmaya çalışmalıdır.

Ait’siz Kimlik Kitabı’yla Türkçenin ses yapısını şiire dönüştüren Mustafa Irgat’ın sanatlar arasındaki akademik duvarları yıkan sinema yazıları, İzzet Yasar’ın deyişiyle, bir filme bakmak ile bir şiire bakmak arasında fark olmadığını belgeler. Irgat’ın tavizsiz dili, Duhuldeki Deney’i klasik bir film eleştirisinden çıkarıp ritmik, manifestomsu deneysel metinlere dönüştürüyor.

Mustafa Irgat’ın Yeni Sinema, Defter, Nokta ve Özgür Gündem’de 1969-1992 yılları arasında yayımlanan ve önceki iki baskıda yer alan yazılarına ek olarak, Genç Sinema dergisine yazdığı 1968 tarihli iki yazısı da Duhuldeki Deney’in bu yeni baskısında okurla buluşuyor.

Arthur Penn’in ahlaki geriliminden Pasolini’nin çelişkilerle beslenen politik vasiyetine, Yılmaz Güney’in kameraya attığı doğrudan bakıştan Bertolucci’nin et rengi klostrofobisine kadar uzanan bu yazılar; sinemayı sadece izlenen bir seyir değil, dille ve hakikatle yüzleşilen bir “içeri girme” eylemi olarak deneyimlemek isteyenler için.

“Film bitti. Bitmesi gerekirdi. Sorgu başlar.”

Bahriye Çeri
Edebiyatı Pişirmek:
Edebiyatın Lezzet Haritası
Kronik Kitap
Kasım 2026
192 s.

Yemeği tencerede pişerken görmek, kokusunu almak, buğusunu duymak çok hoşuma gider. İştihamı açar. Onun için aperatif olarak ekseriya mutfağa uğrar, tencerelere şöyle bir el ve göz atarım. Bilhassa fırının kapağını açmak! Bunun zevkini almayanlara şaşarım, acırım. Dünyada güzel bir keyiften kendilerini mahrum bıraktıkları için.”

–Refik Halid Karay

“Efendibabamız” Ahmet Midhat Efendi’nin romanlarında hangi yemekler pişer? Tevfik Fikret’in Aşiyan’daki sofrasında hangi lezzetler yer alır? Refik Halid’in kaleminden çıkan sofralar neyle tatlanır? Sait Faik’in hikâyelerinden nasıl kokular yükselir? Peki, bir romanın satırları arasında rastladığımız yemeği kendi mutfağımızda pişirebilir miyiz?

Edebiyat, insanı anlatırken onun sofrasını da kayda geçirir. Roman ve hikâyelerde yemek; bazen geçim derdini, bazen bolluğu, bazen de özlemi anlatır. Bir sofranın çevresinde kimlerin buluştuğu, kimin ne yediği ve yemeğin nasıl hazırlandığı, dönemin gündelik hayatına ve toplumsal ilişkilerine dair çok şey söyler.

Bahriye Çeri, Edebiyatı Pişirmek: Edebiyatın Lezzet Haritası’nda Tanzimat’tan günümüze Türk edebiyatında yemeğin izini sürüyor. Yazarların damak zevklerini, eserlerdeki sofraları ve unutulmaya yüz tutmuş mutfak alışkanlıklarını inceliyor. Ardından, edebî eserlerde adı geçen, tasvir edilen ya da hazırlanışı anlatılan yemekleri tariflere dönüştürüyor. Bamyadan aşureye, sigara böreğinden tas kebabına uzanan bu tariflerle okuduklarımızı mutfağımıza taşıyor.

Edebiyatı Pişirmek, kitapları bir de sofralarından tanımak ve okuduğu lezzetleri pişirmek isteyenler için… Lütfen buyurun!

Solvej Balle
Hacim Hesabı Üzerine
(II. cilt)
çev. Leyla Tamer
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Kasım 2026
176 s.

Tara Selter yine on sekiz kasım gününe uyanıyor ve artık on dokuz kasıma uyanma umudu yok. Kasım havasından sıyrılıp istediği mevsimi yaşamak istiyor, böylece seyahat etmeye karar veriyor. İsveç’te karları, İngiltere’de yağmurları, Montpellier’de ılık geceleri aşıp sonbahar havasını tattığı Köln ve Düsseldorf’a varıyor. Hayattan yeniden zevk almaya başlayan, duyularımızı keskinleştiren bir dünya anlatısına girişen Tara bu sırada yeni uğraşlar ediniyor, tarihe merak sarıyor ve üniversitedeki Roma dönemi derslerine katılıyor. Geçmişe tanıklık eden nesnelere, kalıntılara ilgi duydukça kendi içindeki gücü fark ediyor, gündelik yaşamı varoluşsal bir tefekkürle deneyimlemeye girişiyor. Etrafındaki dünyayı kavradıkça kendi yolunda daha emin adımlarla ilerliyor. Solvej Balle’nin yirmi yılını verdiği, 2022’de Nordic Council Literature Prize’ı kazanan, yirmiden fazla dile çevrilen yedi ciltlik başyapıtının ikincisinde de zamanın geçişini ve onu nasıl deneyimlediğimizi keşfetmeye devam ediyoruz. Mevsimleri ve dilleri kat ederek uygun hava koşullarını bulmaya çalışan zaman labirentinin yolcusu Tara Selter’in büyüleyici seyahatnamesi zengin bir anlatımın yanı sıra içedönük, duyusal bir okuma deneyimi de sunuyor.

“Hacim Hesabı Üzerine bir dizi felsefe dersi vermekle kalmıyor, kendi başına felsefi bir deneyim yaşatıyor.” –Clare Carlisle

“Romanın kurallarını yeniden yazan bir roman.” –Stuart Kelly

“Muhteşem. Solvej Balle’nin burada yarattığı dünyaya kendimi tamamen kaptırdım. Bir sonraki kitabı okumak için sabırsızlanıyorum.” –Jon McGregor

“İklim değişikliği üzerine düşündüren, kurmacada bir deney niteliğindeki roman dil, insani bağlar ve zaman konularında çarpıcı keşiflerle dolu.” –The New Yorker

Abdellah Taïa
Işığında Yaşamak
çev. Serra Torun
Everest Yayınları
Eylül 2026
168 s.

Abdellah Taïa otobiyografiyle kurmacanın sınırlarında dolaşan; göçü, aidiyeti, queer kimliği, sömürgecilik sonrası hayatı ve toplumun kıyısına itilenlerin hayatlarını ele aldığı öykü ve romanlarıyla çağdaş Fas edebiyatında kuşağının en özgün seslerinden biri kabul ediliyor.

Işığında Yaşamak, 1954’ten 1999’a, Fransız sömürgeciliğinin son yıllarından Kral II. Hasan’ın ölümüne uzanan bir zaman diliminde, Malika adlı yoksul bir Faslı kadının hayatının üç anına odaklanıyor: Hindiçin’de Fransa adına savaşa gönderilen ilk kocasının ölümü, kızını bir Fransız ailenin hizmetine girmekten kurtarma çabası ve yıllar sonra evine giren genç bir hırsızla yüzleşmesi. Abdellah Taïa, kendi annesinin hayatından yola çıkarak sömürgeciliğin gündelik hayattaki izlerini sürüyor.

2010 yılında Prix de Flore Ödülü’nü kazanan, 2024’te Fransızca kaleme aldığı tüm yapıtlarıyla Prix de la langue française’e değer görülen Taïa, Işığında Yaşamak’ta bireyin kaderini bir ülkenin yakın tarihiyle ele alırken görünmeyen hayatları tarihin merkezine yerleştiriyor.

Zülfü Livaneli
Kervankıran
Can Yayınları
Kasım 2026
196 s.

Adam… biraz duraksadıktan sonra söyledi:
“Bir de Kervankıran derler ona. Sabaha yakın çıkar. Kervancı Kervankıran’ı şafak sanır, kalkar, yola düşer.” Değneğini omzuna aldı. “Sonra bakar ki hava karanlık. Yolun ortasında kalakalır, uçurumda, fırtınada yitip gider.” Ali ağzını açacaktı ki çoban ekledi: “Yanlış anlama. Yıldızın suçu yok. Yıldız yerinde duruyor.”

Bilindik ‘hayatının aşkını arama’ hikâyelerinin çok ötesine geçen bir roman.

Ali, rüyasında gördüğü ve unutamadığı Zühre’nin hayaliyle yollara düşen ve Anadolu’yu kat ettikten sonra İstanbul üzerinden Berlin’e ulaşan bir “âşık”. Büyük bir komplonun ortasında kalıyor ve yıllarca Berlin’de yaşıyor.

Zühre rüyalarda insanı büyüleyen bir ideal kadın figüründen çok farklı, hayati tehlikeler atlatabilmek için Berlin’e kadar giden bir genç kadın. Orada bir pavyonun vestiyerinde çalışırken uluslararası bir kadın kaçakçılığı şebekesinde kilit bir rol oynuyor.

Ali ile Zühre’nin yolları kesişiyor ve aşkları vücut buluyor ama bu da idealize edilmiş bir aşk hikâyesinden çok başka bir aşk. İki âşığın günahları ve bağışlanma arayışları üzerinde yükseliyor.

Kervankıran, Anadolu kültürünü modern romanla harmanlayan, Türk edebiyatının en derinlikli eserlerinden biri.

Bir başyapıt.

–Cem Akaş

R. F. Kuang
Taipei Hikâyesi
çev. Güneş Becerik Demirel
İthaki Yayınları
Kasım 2026
304 s.

Sarı Yüz ve Babil’in çoksatan yazarı R. F. Kuang’ın bugüne kadarki en dokunaklı romanı.

Lily Chen, yaz tatilini Taipei’de Çince öğrenerek geçirmeye karar verdiğinde tek isteği, ailesinin köklerine ve kendisine miras kalan ama hiçbir zaman tam anlamıyla tanıyamadığı kültüre biraz daha yaklaşmaktı. Ne var ki hayal ettiği yaz, daha ilk günlerden itibaren ters gitmeye başladı. Dersler zordu, oda arkadaşı çekilmezdi ve neredeyse hiç tanımadığı bir gençle çıktığı kaplıca gezisi, onu acımasız dedikoduların hedefi hâline getirmişti. Lily, kendini evinde hissetmeyi umduğu bir ülkede hiç olmadığı kadar yabancıydı.

Derken Lily beklenmedik bir olayla sarsıldı. Yaşadığı üzüntü, Lily’nin ailesinin geçmişine, yıllardır dile getirilmeyen hikâyelere ve artık yanıtını asla öğrenemeyeceği sorulara yönelmesine sebep oldu. Peki ya bir dili öğrenmek, o dili konuşan insanlara yakınlaşmaya yetmiyorsa? Ya köklerine dönmek, insanın kendini evinde hissetmesini sağlamıyorsa?

Taipei Hikâyesi, aile bağları, yas ve aidiyet üzerine, insanın bazen en çok ait olduğunu düşündüğü yerde kendini bir yabancı gibi hissedebileceğini anlatan, hüznüyle iz bırakan bir roman.

“Kültür şokuna, aile bağlarına ve aidiyetin anlamına alaycı bir zekâ ve
keskin bir bakışla yaklaşan bir roman.” –People

“Sessiz ama derinden etkileyen, düşündürücü bir kitap.”  –BookPage

Tarihçilerden Başka Bir Hikâye
Editörler: Ebru Aykut, Nurcin İleri, Fatih Artvinli
Fol Kitap
Eylül 2026
224 s.

Tarih, geride yalnızca belgeler bırakmaz; boşluklar da bırakır.

Bir arşiv belgesinde yarım kalmış bir aşk, bir gazete haberinin birkaç satırında kaybolup giden bir cinayet, bir günlükte unutulmuş bir korku, bir mektupta yalnızca izi kalan bir hayat… Peki ya kayda geçmeyenler? Söylenmeyenler, yarım bırakılanlar, tarihin büyük anlatılarının kıyısında kalanlar?

Tarihçilerden Başka Bir Hikâye, tam da bu boşlukların peşine düşüyor. 19. yüzyılın Osmanlı dünyasından erken Cumhuriyet dönemine uzanan on dört hikâye; arşiv belgeleri, gazete haberleri, günlükler ve başka tarihsel izlerden hareketle geçmişin sıradan görünen ama gerçekte sıra dışı insanlarını yeniden gündeme taşıyor. Aşklar, cinayetler, kıtlıklar, savaşlar, göçler, kölelik, şiddet, hastalık, kaçış ve hayatta kalma mücadelesi… Harput’tan Yozgat’a, İstanbul’dan Anadolu’nun ücra köylerine ve Osmanlı’dan Amerika’ya uzanan bu hikâyelerde tarihin büyük aktörlerinden çok, kendi sıradan dünyalarında yaşamaya, sevmeye, kaçmaya, direnmeye çalışan insanlar var.

Bu kitap ne alışıldık anlamıyla bir tarih kitabı ne de geçmişi yeniden kuran bir tarihsel roman. On dört tarihçi, geçmişe bu kez belgelerin izin verdiğinden daha detaylı bakıyor; kayıtların sustuğu yerde kurmacanın ve hayal gücünün imkânlarını kullanıyor. Böylece tarih ile edebiyat arasında, gerçek ile mümkün olanın sınırında yeni bir alan açıyorlar.
Oktay Özel’in sunuş yazısı, Ali Sipahi, Fatih Artvinli, Nurçin İleri, Özge Ertem, Özgül Özdemir, Müge Özbek, Çiğdem Oğuz, Ebru Aykut, Erkan Oruçoğlu, Gamze İlaslan, Barış Zeren, Gülhan Balsoy, Tülin Ural ve Ufuk Adak'ın hikâyeleriyle…

 
Yazarın Tüm Yazıları
  • Ayaklanma
  • Birimiz Hatırlasa Yeter
  • Bize Yalan Söylediler
  • Duhuldeki Deney
  • Edebiyatı Pişirmek
  • Hacim Hesabı Üzerine
  • Işığında Yaşamak
  • Kervankıran
  • Taipei Hikâyesi
  • Tarihçilerden Başka Bir Hikâye

Sonraki Yazı

EDİTÖRDEN

[Editörün Notu]

2026

K24'ten haberler, haftanın yazılarına bakış, yayın dünyasına dair değiniler, tartışmalar, yorumlar, okur mektuplarına cevaplar, K24 yazıları için notlar, editöryal gevezelikler ve çeşitli mutfak işleri... 

MUSTAFA ARSLANTUNALI
  • P24 Logo
  • Hakkında
  • İletişim
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram

© Tüm hakları saklıdır.
Designed by Katalist